2001 yılından itibaren bir bankada görev yapan ve 2014'te İzmir'de takım lideri olarak atanan bir çalışanın, yeni müdürü tarafından aşağılayıcı ve tehditkar davranışlar gördüğünü iddia ettiği bildirildi.

Çalışan, müdürün tutumunu üst yönetime iletmesinin ardından baskıların arttığını, mola sürelerinin takip edildiğini, diğer çalışanlar gibi idari izinlerden faydalanamadığını ve toplantılarda hakarete uğradığını belirtti. Ayrıca, çalışma yerinin değiştirilip sürekli gözetim altında tutulduğunu öne sürdü.

Yalnızlaştırıldığını ve diğer takım liderleriyle iletişiminin kesildiğini savunan çalışan, yaşadığı psikolojik taciz nedeniyle depresyon ve hipertansiyon tedavisi süreci geçirdiğini kaydetti.

Çalışan, 13 Mart 2020'de iş sözleşmesinin sona ermesinden sonra maddi, manevi ve ayrımcılık tazminatı talep eden bir dava açtı.

Banka, çalışanın sözleşmesinin işin ve iş yerinin koşullarından kaynaklı olarak sona erdiğini, mobbingle ilgili disiplin soruşturmasında sistematik yıldırma davranışının tespit edilmediğini öne sürerek davanın reddini talep etti.

Tuvalet molaları hakkında yapılan e-posta yazışmaları da delil oluşturdu.

İzmir 20. İş Mahkemesi, tanık ifadeleri, e-posta yazışmaları ve sağlık raporlarını değerlendirerek çalışanın psikolojik tacize maruz kaldığına hükmetti.

Mahkeme, çalışanların tuvalete üst üste iki kez gitmesinin sorun teşkil ettiği ve "ishal olunmayacağına" yönelik bir e-posta gönderildiğini belirtti.

Çalışana mola saatleri ile ilgili uyarı mesajları gönderildiği, aynı gün molaya çıkan diğer çalışanlara yönelik rencide edici e-postaların atıldığı da karar metninde yer aldı.

Çalışanın diğer takım liderlerine göre daha fazla iş yükü taşıdığı ve gözetim altında tutulduğu hususları tespit edildi. Ayrıca, çalışanın performansının düşük olduğuna dair bir delil sunulmadığına işaret eden mahkeme, iş sözleşmesinin feshi için gösterilen küçülme sebebiyle başka bir çalışanın çıkarılmamış olduğunu da ifade etti.

Uzun süre rencide edilen ve dışlanan çalışanın şikayetlerine çözüm üretilmemesi ve üzerindeki baskının ardından iş sözleşmesinin feshinin psikolojik tacize yol açtığı gerekçesiyle manevi tazminat talebi kabul edildi, fakat maddi tazminat ve ayrımcılık tazminatı talepleri reddedildi.

Bankanın karara itirazı, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 29. Hukuk Dairesi tarafından esastan reddedildi.

Bankanın temyiz başvurusu üzerine dosya Yargıtay 9. Hukuk Dairesine ulaştı. Daire, tarafların beyanları, dosya belgeleri ve mahkeme kararının gerekçelerini değerlendirerek hükmü usul ve kanuna uygun bulup onadı.