Sağlık Bakanlığı’nda görevli 4-D’li kamu işçileri, yaklaşan toplu iş sözleşmesi sürecine umutla yaklaşıyor. Uzun yıllardır sağlık hizmetlerinin görünmeyen yükünü taşıyan temizlik personeli, teknik ekip üyeleri, ambulans şoförleri ve veri giriş görevlileri, ekonomik sıkıntılar ve sosyal haklardaki eksiklikler nedeniyle ciddi mağduriyetler yaşadıklarını dile getiriyor. Bu durumun toplu sözleşme masasında dikkate alınmasının, kamu işçileri için “bir zorunluluk” olduğunu vurguluyorlar.

Geçim koşulları her geçen gün daha da zorlaşıyor. 4-D statüsündeki sağlık işçilerinin büyük bir kısmı, asgari ücretin biraz üzerindeki maaşlarla geçinmeye çalışıyor. Özellikle büyük şehirlerdeki barınma, ulaşım ve temel ihtiyaçlar, maaşların önemli bir kısmını tüketiyor. Uzun yıllardır aynı görevde çalışan işçilerin maaşları, enflasyon karşısında hızla erirken, alım güçlerinin de önemli ölçüde düştüğü belirtiliyor.

Birçok işçi, aldığı maaşla temel ihtiyaçlarını karşılamanın neredeyse imkânsız hale geldiğini, borçlanmadıkça geçinmenin zorlaştığını ifade ediyor. Ek mesai ücretlerinin yetersizliği ve vergi dilimlerinin hızla yükselmesi de maddi zorlukları daha da derinleştiriyor.

4-D’li sağlık çalışanları, sağlık hizmetlerinin kesintisiz devam etmesi için büyük bir özveriyle görevlerini yerine getirirken, çoğu zaman fiziksel ve ruhsal yıpratıcı koşullar altında çalışmak zorunda kalıyor. Özellikle temizlik ve teknik bakım alanlarında görev alan işçiler, enfeksiyon riski, kimyvı maddelerle temas ve fiziksel zorlanmaları göze almasına karşın, bu risklerin maaşlarına ve özlük haklarına yansımadığını belirtiyorlar.

Acil sağlık hizmetlerinde çalışan 4-D’li personel, uzun nöbetler ve vardiya sisteminin yanı sıra bayram veya tatil dinlemeden çalışmak zorunda kalarak sosyal yaşamdan uzakta kalıyor. Ancak, bu fazla mesailerin yetersiz ödenmesi, kendileri arasında ciddi bir adaletsizlik duygusu yaratıyor.

4-D’li işçiler, taşeron sisteminden kadroya geçmiş olmalarına rağmen sosyal haklar konusunda birçok alanda kadrolu kamu personelinden ayrımcılığa tabi tutulduklarını ifade ediyor. Özellikle yemek, servis, lojman ve izin haklarındaki eşitsizlikler, büyük bir memnuniyetsizlik kaynağı oluyor.

Bazı 4-D’li çalışanlar, kadroya geçişten sonra dahi sosyal haklarda ayrımcılığı deneyimlediklerini düşünüyor. Görev tanımlarındaki belirsizlikler, zaman zaman asli görev dışı işlerde çalıştırılma sorununu da getiriyor ve bu durum, hem görev karmaşasına yol açıyor hem de çalışan motivasyonunu olumsuz etkiliyor.

Yaklaşan toplu iş sözleşmesi süreci, 4-D’li kamu işçileri için yalnızca ekonomik bir fırsat değil, aynı zamanda yıllardır süregelen yapısal sorunların çözümüne yönelik bir imkan olarak değerlendiriliyor. Kamu işçileri, sözleşme masasında şu konularda somut ve kalıcı çözümler beklemekte:

• Geçim koşullarına uygun, insanca yaşamaya yetecek ücret artışı.
• Fazla mesai ve nöbet ücretlerinin adil oranlarla ödenmesi.
• Vergi dilimi mağduriyetinin giderilmesi ve maaşların yıl boyunca korunması.
• Görev tanımlarının netleştirilmesi ve keyfi görevlendirmelerin sona erdirilmesi.
• 4-D’li personelin sosyal haklarının genişletilmesi (servis, yemek, ikramiye, lojman vb.).
• Riskli görevlerde çalışan teknik ve temizlik personeline yıpranma payı verilmesi.
• Kadroda gerçek anlamda eşitlik sağlanması.

Sağlık Bakanlığı bünyesindeki 4-D’li kamu işçileri, bu toplu sözleşmenin yalnızca bir ücret pazarlığı değil, aynı zamanda yılların birikmiş sorunlarını çözecek bir dönüm noktası olmasını talep ediyor. Çalışanların ortak çağrısı, “eşit işe eşit hak” ilkesinin hayata geçirilmesi ve kamu işçilerine sadece görev değil, hak da tanınması yönünde.

Toplu iş sözleşmesi süreci boyunca yetkili sendikalar ve Bakanlık temsilcilerine büyük bir sorumluluk yüklendiği ifade edilirken, işçiler, bu kez taleplerinin sadece dinlenmekle kalmayıp, hayata geçirilmesini de bekliyorlar.