Türkiye'de iş güvenliği ve çalışma şartları üzerine tartışmalar yeniden gündeme geldi. Özellikle sanayi, inşaat ve tarım sektörlerinde yaşanan ölümler, iş kazalarının önlenmesi için alınan önlemlerin yetersizliğini gözler önüne serdi. İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Meclisi (İSİG), ekim ayına ilişkin raporunda ölüm vakalarının sektörler, yaş grupları ve çalışma şartlarına göre dağılımını ortaya koydu.

İSİG Meclisi'nin verilerine göre, 2026 yılının ilk 10 ayında en az 1.930 işçi yaşamını yitirdi. Sadece ekim ayında 193 işçi hayatını kaybetti. Bu ölümler arasında dokuz çocuk işçi, 15 kadın ve 25 göçmen işçi yer aldı.

Aylara göre işçi ölümleri sıralaması şöyle oldu:

İlk 10 ayda en çok can kaybı, 228 ölümle haziran ayında kaydedildi. Ağustos ve eylül aylarında ise her ay 227 işçi hayatını kaybetti.

Tarım ve inşaat sektörleri, ölümlerin en çok yaşandığı alanlar olarak dikkat çekti.

Ekim ayında iş kollarına göre ölüm sayıları incelendiğinde, tarım ve orman sektöründe 40 can kaybı ile en fazla ölüm kaydedildi. Bunu 38 ölümle inşaat ve yol, 23 ölümle taşımacılık, 17 ölümle gemi ve tersane, 15 ölümle konaklama ve eğlence sektörleri takip etti. Ayrıca madencilik ve metal sektörlerinde ise her biri 12 işçi yaşamını yitirdi. İSİG Meclisi, özellikle inşaat alanlarında yüksekten düşme olaylarının, tarım ve sanayide ise ezilme ve göçük gibi nedenlerin öne çıktığını vurguladı.

Ekim ayında hayatını kaybeden 193 işçiden dokuzu çocuk işçiydi. Bu çocukların dörtü 14 yaş ve altında, diğerleri ise 15-17 yaş arasıydı. Çocuk işçi ölümleri tarımda dört, inşaatta üç, metal sektöründe bir, konaklama sektöründe bir kez yaşandı. Raporda, çocuk işçilerin bir kısmının Mesleki Eğitim Merkezleri (MESEM) kapsamında çalıştığı, bazılarının ise kayıtdışı istihdam edildiği belirtildi. İSİG Meclisi, çocuk işçiliğinin engellenmesi ve eğitim haklarının korunması gerektiğini ifade etti.

Hayatını kaybeden işçilerin yüzde 94’ü sendikasız çalışıyordu.

Raporda dikkat çeken bir diğer nokta da ölen işçilerin sendikal durumu oldu. Ekim ayında yaşamını yitiren 193 işçiden yalnızca 11'inin sendika üyesi olduğu belirlendi. Bu durum, sendikasız çalışanların ölümlerin büyük kısmını oluşturduğunu gösteriyor. İSİG Meclisi, taşeron işçileri ve güvencesiz çalışanların iş güvenliği açısından taşıdığı risklere dikkat çekti. Sendikal örgütlenmenin çalışma koşullarının iyileştirilmesine ve işçi haklarının korunmasına katkı sağladığı vurgulandı.

Ekim ayındaki ölümler arasında en fazla ölüm sebebi ezilme ve göçük olayları oldu.

Ölüm sebeplerinin dağılımı şu şekilde gerçekleşti:

Ezilme ve göçük: 43
Trafik ve servis kazaları: 35
Yüksekten düşme: 30
Kalp krizi ve beyin kanaması: 20
Şiddet: 16
Patlama ve yanma: 9
Elektrik çarpması: 9
Nesne çarpması veya düşmesi: 6
İntihar: 4
Zehirlenme ve boğulma: 2
Diğer nedenler: 19

Raporda, yüksekten düşme kaynaklı ölümlerin büyük kısmının inşaat sektöründe olduğu, trafik ve servis kazalarının ise özellikle taşımacılık iş kolunda yoğunlaştığı ifade edildi.

İstanbul'da en fazla işçi ölümü gerçekleşti.

Ekim ayında işçi ölümleri Türkiye'nin 58 ilinde meydana geldi. En çok can kaybı 23 kişiyle İstanbul'da oldu. İstanbul'u 12 ölümle Ankara, dokuz ölümle Manisa takip etti. Antalya, Konya ve Sakarya'da sekizer, Bursa'da ise yedi işçi hayatını kaybetti. Ayrıca yurt dışında da yedi ülkede işçi ölümleri kayıtlara geçti. Bulgaristan'da 10, Romanya'da iki, Bosna-Hersek, Irak, İran, Kazakistan ve Ukrayna'da birer işçi yaşamını yitirdi.

İzmir'in Aliağa ilçesindeki HABAŞ Demir Çelik Fabrikası'nda 9 Kasım'da meydana gelen patlama ve yangın, işçi ölümleri açısından durumu daha da kötüleştirdi. Tavan vincinin koparak ark ocağına düşmesi sonucu 17 işçi yaşamını yitirdi ve 12 işçi yaralandı.

İSİG Meclisi'nin ocak-ekim dönemi verisi olan 1.930 işçi ölümlerine HABAŞ'taki 17 can kaybının eklenmesiyle 2026 yılı için hesaplanan toplam sayı en az 1.947'ye ulaştı. Meclisin 2016-2025 döneminde kaydettiği en az 20.009 ölümle birlikte, 2016'dan bu yana Türkiye'de yaşamını yitiren işçi sayısı en az 21.956 oldu.

İSİG Meclisi, işçi ölümlerinin yalnızca münferit kazalar olarak değerlendirilmemesi gerektiğini belirterek, işverenlerin ve ilgili kamu kurumlarının sorumluluklarının araştırılmasını talep etti.