Ev sahipleri S.K. ve Y.K., kiraya verdikleri konutu geri almak amacıyla yasal bir süreç başlattı.

Davanın gerekçesi ise, hem kendilerinin hem de ortak çocuklarının konuta acil ihtiyaç duyduğu yönündeki iddialarıydı.

Kiracı B.O.’nun avukatı M.O., ev sahiplerinin ihtiyaçlarının samimi olmadığını savunarak davanın reddedilmesini talep etti.

Ancak, yerel mahkeme, ev sahiplerinin başka bir konutlarının bulunmaması ve talebin “gerçek ve zorunlu” olduğu gerekçesiyle kiracının tahliyesine hükmetti.

Kira Sözleşmesinin Süresi Görmezden Gelindi

Mahkeme, 15 Ağustos 2020 tarihinde imzalanan 5 yıllık belirli süreli kira sözleşmesini göz önünde bulundurmadı.

Yasal düzenlemelere göre, belirli süreli kira sözleşmeleri kapsamında tahliye davasının yalnızca sözleşme süresi sona erdikten sonra açılabileceği belirtiliyor.

Ancak, bu dava farklı bir şekilde ilerledi:

• Kira sözleşmesi tarihi: 15 Ağustos 2020
• Dava tarihi: 1 Aralık 2023

Dolayısıyla, kira sözleşmesinin sona ereceği 15 Ağustos 2025 tarihi gelmeden dava açıldığı ortaya çıkıyor.

Yargıtay: Verilen Karar Usul ve Yasaya Aykırı

Yargıtay 3. Hukuk Dairesi, tahliye davasının sözleşme süresi dolmadan açılmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna karar verdi.

Yüksek Mahkeme, temyiz başvurusunu kabul ederek yerel mahkeme kararını, kanun yararına iptal etti.

Bu gelişmeyle birlikte, kira sözleşmesi süresi dolmadan tahliye davası açılamayacağı bir kez daha netlik kazanmış oldu.