Yargıtay 12. Ceza Dairesi, sokak köpeklerini besleyen bir kişinin taksirle yaralama suçundan mahkûmiyetini onadı. Daire, köpekler için "ekolojik yaşam alanı" oluşturan kişinin, şahsen beslemediği köpeklerin yol açabileceği zararlardan da sorumlu olduğunu belirtmiştir. Kararın tarihi 2 Haziran 2026'dır. Mahkûmiyet, ilk derece mahkemesinin beraat kararının iptaliyle verilmiştir.

Dokuz Yaşındaki Çocuk Sokak Köpeklerinin Saldırısında Yaralandı

Olay, 9 yaşında bir çocuğun sokak köpeklerinin saldırısı sonucunda yaralanmasıyla başlamıştır.

Karara göre, çocuk basit tıbbi müdahale ile tedavi edilebilecek bir yaralanma geçirmiştir. Sanık, mağdurla aynı mahallede yaşamaktadır ve sokak köpeklerini beslemektedir.

Sanık hakkında, Türk Ceza Kanunu'nun 89/1. maddesine dayanan taksirle yaralama suçlamasıyla dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi Beraat Kararı Vermişti

Nevşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesi, sanık hakkında beraat kararına varmıştır.

Mahkeme gerekçesi, sanığın sokak köpeklerini beslediğinin anlaşıldığını, ancak bunun köpeklerin sanık tarafından sahiplenildiği veya gözetim yükümlülüğünün sanığa ait olduğu anlamına gelmediğini ifade etmiştir.

Beraat, Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/2-a maddesine dayanarak verilmiştir. Sanığın avukatı bu karara itiraz etmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi Beraatı Kaldırdı, 4.000 Lira Para Cezası Verdi

Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesi, sanığın avukatının itirazını kabul ederek duruşmalı inceleme yapmıştır.

Daire, Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 280/2. maddesi gereğince ilk derece mahkemesinin kararını iptal etmiş ve sanığa 4.000 TL para cezası vermiştir.

Bu cezanın 4 eşit taksitte ödenmesi kararlaştırılmıştır.

"Ekolojik Yaşam Alanı" Gerekçesi

Bölge adliye mahkemesinin gerekçesi, kararın en fazla tartışılan kısmıdır.

Karara göre, sanık mülkiyet anlamında köpekleri sahiplenmemiş olsa da, onlara uzun süredir bakarak ve besleyerek onları koruma altına aldığı belirtilmiştir. Bu durum, köpeklerin park ve oyun alanlarında birikmesine ve insan sağlığı için tehlike yaratmasına yol açmıştır.

Karardaki kritik ifade, "katılımcıyı saldıran köpekler sanık tarafından beslenmiş olmasa da, sanık bu köpeklere ekolojik bir yaşam alanı sunduğu için, bu alanda bulunan diğer köpeklerin vereceği zarardan da sorumludur" şeklindedir.

Sanık tarafından beslenen köpeklerin katılımcıya saldırdığı, tanık beyanlarıyla da kanıtlanmıştır.

Belediye Görevlilerinin Müdahalesine İzin Verilmemesi de Gerekçede

Bölge adliye mahkemesi, sanığın "belediye görevlilerinin hayvanlara müdahale etmesine izin vermeyerek" sokak köpeklerini koruması altına aldığını belirtmiştir. Bu durum, sanığın sorumluluğunu pekiştiren unsurlar arasında sayılmıştır.

Kararın, belediyelerin sokak hayvanlarına yönelik müdahale edeceği işlemleri engellemesinin ceza sorumluluğunda dikkate alındığını göstermektedir.

Yargıtay, Tebliğname'ye Aykırı Olarak Hükmü Onadı

Karar, hem bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısı hem de sanık tarafından temyiz edilmiştir.

Savcı, sanığın beslediği köpeklerin katılımcının yaralanmasına sebep olduğuna dair kesin kanıtların bulunmadığını, bu nedenle beraat kararı verilmesi gerektiğini öne sürmüştür. Sanık ise olay günü çocukların köpeklere taş attığını ve köpeklerden birinin mağduru yaraladığını belirtmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın Tebliğname görüşü "bozma" yönündeydi ancak 12. Ceza Dairesi bu görüşe katılmamıştır.

Daire, Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 289/1. maddesine sınırlı olarak yaptığı temyiz incelemesinde hukuka aykırılık görmediğini, oy birliği ile temyiz başvurularının reddine karar vermiştir.

İşte Yargıtay'ın Sokak Köpeklerini Besleyenlere Dair Emsal Kararı

12. Ceza Dairesi 2024/3561 E., 2026/5457 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ: Ceza Dairesi

SAYISI: 2023/713 E., 2024/483 K.

SUÇ: Taksirle yaralama

HÜKÜM: Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

İlk Derece Mahkemesi tarafından sanık hakkında taksirle yaralama suçundan verilen beraat hükmüne karşı yapılan itiraz sonucunda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen karar üzerine yapılan ön inceleme neticesinde; 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesine göre temyiz istemleri için bir gerekçe olmadığı belirlenmiştir.

I. HUKUKİ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesi, sanık hakkında taksirle yaralama suçundan 5271 sayılı CMK'nın 223/2-a maddesi gereğince beraat kararı vermiştir. Bu beraat üzerine, katılımcı vekilinin itirazı Bölge Adliye Mahkemesi tarafından kabul edilmiş; duruşmalı yapılan incelemede, 5271 sayılı CMK'nın 280/2. madde gereğince ilk derece mahkeme kararı iptal edilerek sanık 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 62, 52/2-4 ve 63/1. maddeleri gereğince 4.000 TL adli para cezasına çarptırılmıştır. Bu cezanın 4 eşit taksitte ödenmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyizi, sanığın beslediği köpeklerin katılımcının yaralanmasına neden olduğunu kesin ve inandırıcı bir şekilde kanıtlayamadığını öne sürmüştür. Sanığın temyiz sebepleri arasında ise olay günü katılımcı ve diğer çocukların köpeklere taş atıkları ve köpeklerden birinin mağduru yaralaması iddiaları yer almıştır.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesi, dosyada bulunan belgeler ve ifadeleri değerlendirerek, olay günü 9 yaşında olan katılımcının sokak köpeklerinin saldırısına uğrayarak basit tıbbi müdahale ile geçirebileceği bir yaralanma yaşadığını tespit etmiştir. Katılımcı ile aynı mahallede yaşayan sanığın sokak köpeklerini beslediği, ancak bu durumun köpeklerin sanık tarafından sahiplenildiği ya da gözetim yükümlülüğünün sanığa ait olduğu anlamına gelmediği sonucuna varılmıştır.

Bölge Adliye Mahkemesi, sanığın mülkiyet anlamında sokak köpeklerini sahiplenmediğini, ancak köpeklere benzer şekilde bakıp besleyerek, belediye görevlilerine müdahale izni vermemek suretiyle sokak köpeklerini koruma altına aldığını dolayısıyla köpeklerin park ve oyun alanlarına dağılmasına yol açarak insan ve çevre sağlığı açısından tehlike oluşturduğunu tespit etmiştir. Katılımcıya saldıran köpeklerin sanık tarafından beslenen köpekler olduğu, tanık ifadeleriyle doğrulanmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Savcı ve sanığın temyiz gerekçelerine ait değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi kararında bir hukuka aykırılık tespit edilmediği belirlenerek, Tebliğname'ye aykırı bir sonuçla oy birliğiyle temyiz talepleri ciddi olarak reddedilmiş ve hüküm onanmıştır.

Dava dosyası, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Nevşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir kopyasının ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesi kararlaştırılmıştır.

02.06.2026 tarihinde verilen karar.