Yargıtay 3. Hukuk Dairesi, iki birey arasında alacağına yönelik açılan davada, alacağın altın mı yoksa Türk lirası mı olduğuna dair yerel mahkemenin WhatsApp yazışmalarını dikkate alarak verdiği kararı hukuka uygun buldu.

Samsun’da yaşayan bir kişi, bir yakınına borç para istemiştir. Borç verilen kişi, altınlarını bozdurarak alacaklıya 90 bin lira vermiştir. Zamanla borçlu, bu tutarın 40 bin lirasını geri ödemiş ve kalan 50 bin lira için ek süre talep etmiştir. Alacaklı, borcu altın cinsinden verdiğini öne sürerek, kalan borcun 50 bin lira değil, 51,31 cumhuriyet altını karşılığı olarak ödenmesini istemiştir.

Borçlu ise, davacının sadece Türk lirası olarak borç verdiğini, altın üzerinden bir sözleşme yapıldığı iddiasının gerçekleri yansıtmadığını ileri sürmüş, WhatsApp mesajlarında altın alındığına dair hiçbir kanıt bulunmadığını belirterek, sadece 50 bin lira borcu olduğunu savunmuş ve davanın reddini talep etmiştir.

Vezirköprü 1. Asliye Hukuk Mahkemesi, altın cinsinden borç verildiği iddiasının ispat yükünün davacıda olduğunu belirtmiş ve taraflar arasındaki WhatsApp yazışmalarında borcun altın cinsinden olduğuna dair bir içerik bulunmaması nedeniyle davayı reddetmiştir.

Alacaklı, yerel mahkemenin ret kararına itirazda bulunarak istinaf başvurusu yapmıştır.

Yargıtay, yerel mahkeme kararını onayladı

İstinaf başvurusunu inceleyen Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi, yerel mahkeme kararının hukuka uygun olduğuna hükmetmiştir.

Davacı alacaklı, alınan karara itiraz ederek dosyayı temyiz etmiştir.

Temyiz incelemesini gerçekleştiren Yargıtay 3. Hukuk Dairesi, derece mahkemelerince verilen kararın hukuka uygun olduğuna kanaat getirerek, oy birliğiyle onanmasına karar vermiştir.

Dairenin kararında, taraflar arasındaki para transferine ilişkin dekontlar ve WhatsApp yazışmalarının, davacının iddiasını destekleyemediği vurgulanarak, alacağının altın cinsinden ödenmesi talebinin reddedilmesinde hukuka aykırılık bulunmadığı ifade edilmiştir.